แรงตึงเชิงโครงสร้าง
"ตราบใดที่ยังแบกไหว ระบบจะดูเหมือนทำงานได้ ต้นทุนถูกจ่ายที่อื่น อย่างเงียบๆ โดยผู้คน"
ผู้นำบางคนแบกทุกอย่างไว้เอง ไม่ใช่เพราะมอบหมายงานไม่เป็น แต่เพราะไม่เชื่อว่าโครงสร้างจะรับน้ำหนักได้หากไม่มีตน
การเติบโตกลายเป็นการขยายผลิตภัณฑ์ โมเมนตัมกลายเป็นการเคลื่อนไหวไม่หยุด และแรงจูงใจกลายเป็นแรงกดดันที่ปลอมตัวเป็นแรงบันดาลใจ
จากมุมมองนี้ ข้อเสนอที่มากขึ้นหมายถึงโอกาสที่มากขึ้น กิจกรรมที่มากขึ้นหมายถึงความก้าวหน้า
จากมุมมองระบบ ภาระที่มากขึ้นโดยไม่มีโครงสร้างหมายถึงการพังทลาย อย่างช้าๆ
นี่ไม่ใช่ความขัดแย้งของเจตนา แต่เป็นการปะทะกันของแบบจำลองความคิด แบบหนึ่งมีเจ้าของเป็นศูนย์กลาง อีกแบบมีความยั่งยืนเป็นศูนย์กลาง
ตราบใดที่ยังแบกไหว ระบบจะดูเหมือนทำงานได้ ต้นทุนถูกจ่ายที่อื่น อย่างเงียบๆ โดยผู้คน
